Nog steeds voelt het een beetje onwerkelijk. Vorm in Beweging was meer dan een theatervoorstelling; het werd een avond waarin alles samenkwam waar ik de afgelopen jaren aan heb gewerkt.
In het theater kwamen de beelden tot leven. Foto’s die normaal op papier of aan de muur bestaan, kregen hier ritme, spanning en ruimte. Door projectie, muziek en het verhaal eromheen ontstond iets nieuws. Iets wat je niet alleen keek, maar echt ervoer.
Van kijken naar beleven
Wat me het meest raakte, was hoe het publiek meebewoog. Stilte op de juiste momenten, herkenning in details, gesprekken die na afloop direct verdergingen. Architectuur werd even losgetrokken van het gebouw en veranderde in vorm, licht en beweging.
De show voelde als een natuurlijk verlengstuk van het boek. Waar het boek uitnodigt tot rustig en aandachtig kijken, gaf Vorm in Beweging een collectief moment van beleven.
Het proces achter de avond
Wat deze ervaring extra bijzonder maakte, was het traject ernaartoe. Alles begon als een idee: een voorstelling die mijn fotografisch werk tot leven zou brengen. Vervolgens ging het om het vinden van een uitgever, het plannen van de boekrelease, het afhuren van een theater en het samenstellen van de show alles door mijzelf georganiseerd. Gaandeweg is er een klein team ontstaan van mensen die me hielpen met techniek, productie en uitvoering. Van het eerste concept tot de uiteindelijke print en live ervaring heb ik ontzettend veel geleerd. Het was een intensief proces, vol uitdagingen, maar het resultaat en de ervaring waren het meer dan waard.
Ontmoetingen en gesprekken
Na de voorstelling verschoof de focus naar ontmoeten. Fotografen, ontwerpers, architecten, kunstliefhebbers, mensen met verschillende achtergronden, maar met een gedeelde gevoeligheid voor beeld en vorm.
De gesprekken gingen vanzelf. Over fotografie, over architectuur, over keuzes maken, maar ook over het boek. Het was bijzonder om te zien hoe het werk niet alleen werd bekeken, maar ook aanleiding werd voor dialoog.
De boekrelease als middelpunt
Het moment waarop het boek daadwerkelijk werd vastgehouden, doorgebladerd en besproken, gaf de avond extra betekenis. Jaren werk kregen ineens gewicht, letterlijk en figuurlijk. Niet als eindpunt, maar als iets dat nu zijn eigen weg mag gaan.
De signeersessie, de reacties, de persoonlijke gesprekken: het maakte de release intiem en tastbaar.
Dankbaarheid en trots
Ik kijk terug met een groot gevoel van dankbaarheid. Voor iedereen die erbij was, voor de openheid van het publiek, voor de energie in de ruimte. Vorm in Beweging voelde als een bevestiging dat beeld, wanneer het gedeeld wordt, echt iets los kan maken.
Deze avond was geen afsluiting, maar een begin.
Dank aan iedereen die dit moment heeft meegemaakt.
